خوراک (رشت شهر خلاق خوراک)

اطلاعات گردشگری شهر رشت



تنوع آب و هوایی و رطوبت کافی، خاک حاصل خیز، وجود کوه، جنگل، جلگه، دریا و رودخانه ‏های فراوان و پر آب، فراورده های طبیعی فراوانی در اختیار مردم گیلان قرار داده است. مواد اصلی تغذیه مردم تمدن های اولیه در گیلان تا هنگام رواج کشت برنج (اواخر دوره ساسانی) در ناحیه جلگه، دام، مرغ و ماکیان، گوشت جانوران وحشی و پرندگان، ماهی، میوه ها و روییدنی های خودرو و نیز کمی محصولات تولیدی کشاورزی بود. در گیلان، مردم به واسطه آب و هوای کنار دریا و رطوبت شدید، انواع ادویه و سیر خیلی زیاد مصرف می کنند که غذا را خوشمزه می ‌کند و طباخی با صرف روغن فراوان انجام می گیرد. تخم مرغ نیز نقشی اساسی در خوراک گیلان دارد. از ویژگی های آشپزی بومی گیلان استفاده از سبزی های محلی معطر، گونه های مختلف نعناع نظیر بینه، چوچاق و ...، سیر و برگِ سیر است و مزه ترش، مزه بسیاری از خورش های گیلانی است، هم چون ترش تره، آلومسما، رشتی فوسونجون، شش انداز و تورش آش. به همین دلیل استفاده از آب و رُب میوه های ترش مانند انار، آلوچه، نارنج و غوره در گیلان فراوان است. در این فرهنگ غذایی، مواد حیوانی نیز جایگاه خود را دارند. گیلانی ها به وفور از گوشت ماکیان و تخم آن ها، مرغابی های مهاجر و پرندگان بومی، ماهی و گوشت گاو و گوسفند استفاده می کنند. برنج نیز در نزد گیلانیان ارزش بسیار دارد و در فرهنگ مردم گیلان باورها، ضرب المثلها و حکایت های فراوانی درباره آن وجود دارد. شبکه شهرهای خلاق در اکتبر سال 2004 میلادی توسط یونسکو در صد و هفتادمین مجمع عمومی شروع به کار نمود و هدف آن کمک به بازیابی پتانسیل های اقتصادی، اجتماعی و خلاق صنایع فرهنگی که به وسیله هنرمندان محلی بر پا داشته می شد بود تا بتواند یونسکو را در هدف تنوع فرهنگی اش موفق بدارد. رشت در سال 2015 به شبکه شهرهای خلاق یونسکو در زمینه گسترونومی پیوست. گسترونومی در فرهنگ لغت کمبریج به معنای «هنر و دانش مربوط به تهیه و خوردن غذای خوب» است و در فرهنگ لغت آکسفورد معنای «عمل یا هنر گزینش، پخت و پز و خوردن غذای خوب» را می دهد.